Edward Linde-Lubaszenko nie żyje. Wybitny aktor, znany z ról w kultowych filmach takich jak „Psy”, „Chłopaki nie płaczą”, „Poranek kojota”, „Sztos” czy „E=mc2”, zmarł 8 lutego 2026 roku w wieku 86 lat. Informację o jego śmierci przekazał syn, Olaf Lubaszenko, publikując w sieci krótkie, poruszające pożegnanie: „Żegnaj, Tato”.

W sierpniu 2025 roku artysta oficjalnie ogłosił zakończenie kariery. Jakby przeczuwał, że to ostatni rozdział. Przez dekady budował wizerunek charyzmatycznego buntownika – na ekranie bezkompromisowego, w życiu prywatnym równie barwnego. Sam nigdy nie udawał świętego. Otwarcie mówił o swojej słabości do kobiet i z charakterystycznym humorem podsumowywał własne wybory.

„Przeżyłem cztery małżeństwa i 1500 romansów, więc wiem coś o życiu”

– żartował w rozmowie z „Faktem”.

Na ślubnym kobiercu stawał cztery razy. Z Asją Łamtiuginą doczekał się syna Olafa, który poszedł w jego ślady i został aktorem. Drugim dzieckiem Linde-Lubaszenki jest Beata, córka ze związku z Beatą Paluch. Relacje rodzinne, podobnie jak jego życie uczuciowe, zawsze budziły ciekawość opinii publicznej.

Aktor nie zamierzał jednak zostawiać po sobie spadkowych dramatów. W wywiadach podkreślał, że nie sporządzi testamentu.

„Po co to zostawiać? Skoro mogę jeszcze sam dobrze zahulać i to za swoje, to nie będę sobie żałować”

– mówił w „Rewii”. Zapewniał przy tym, że odejdzie z „czystą kartą”, bez długów i zobowiązań.

„Wiem, że pójdę do nieba, więc muszę mieć czystą kartę, żeby mnie tam wpuścili”

– dodawał pół żartem, pół serio.

Edward Linde-Lubaszenko odszedł tak, jak żył – po swojemu. Bez patosu, bez rozliczeń, z ironią i dystansem. Zostawił po sobie nie majątek, a role, które trwale zapisały się w historii polskiego kina.