20 lat temu Martyna Wojciechowska dokonała czegoś, co wydawało się niemożliwe. Po dramatycznym wypadku samochodowym, złamanym kręgosłupie i miażdżących prognozach lekarzy zdobyła Mount Everest. Dziś wraca do tamtych wydarzeń i robi niezwykle osobisty rachunek sumienia. Jej nowa książka to już nie tylko opowieść o wspinaczce, ale o walce z własnymi słabościami, bólem i życiem po katastrofie.

18 maja 2006 roku Wojciechowska stanęła na szczycie najwyższej góry świata jako trzecia Polka w historii. Wyprawa miała jednak zupełnie inny wymiar niż sportowe osiągnięcie. Kilkanaście miesięcy wcześniej dziennikarka przeżyła tragiczny wypadek samochodowy, w którym zginął jej przyjaciel i operator Rafał Łukaszewicz. Sama doznała poważnych obrażeń kręgosłupa. Lekarze nie dawali jej wielkich szans na powrót do dawnej sprawności.

To właśnie wtedy narodził się pomysł, by "przesunąć horyzont". Tak zatytułowała swoją książkę wydaną po zdobyciu Everestu. Teraz, po dwóch dekadach, wraca do tej historii w zupełnie nowej odsłonie. Jak podkreśla, to nie jest zwykłe wznowienie, lecz szczera opowieść 50-letniej kobiety, która dziś zupełnie inaczej patrzy na własne decyzje i cenę, jaką płaci się za marzenia.

Podróżniczka przyznała, że przez lata odkryła, iż prawdziwe Everest'y nie zawsze mają śnieg i lód. Dziś uważa, że największym wyzwaniem może być codzienność - wychowanie dziecka, rozwód, choroba czy utrata pracy. To właśnie te doświadczenia, jej zdaniem, najbardziej hartują człowieka.

Na spotkaniu promującym nową książkę pojawiło się wiele znanych osób, w tym Jolanta Kwaśniewska, od lat wspierająca kobiety realizujące swoje pasje i marzenia.

Nowa odsłona "Przesunąć horyzont" pokazuje Martynę Wojciechowską z zupełnie innej strony - bardziej dojrzałą, refleksyjną i jeszcze bardziej szczerą niż przed laty.