63. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu przeszedł do historii, ale jeden z jego najbardziej komentowanych momentów nie był związany z awarią czy kontrowersyjnym występem. Wszystko wydarzyło się tuż przed jubileuszowym koncertem Lady Pank, świętującego 45-lecie istnienia zespołu.

Zanim Jan Borysewicz i Janusz Panasewicz pojawili się na scenie, publiczność powitał dziennikarz Radia 357 Piotr Stelmach. To właśnie jego słowa błyskawicznie obiegły internet. Zapowiadając legendarną formację, powiedział:

"Jan Borysewicz, lider i założyciel Lady Pank, a także jeden z największych gitarzystów świata".

Dla jednych była to zasłużona laurka dla muzyka, którego charakterystyczne solówki i kompozycje ukształtowały kilka pokoleń fanów polskiego rocka. Inni uznali tę ocenę za przesadzoną. W sieci natychmiast ruszyła dyskusja: czy Borysewicz rzeczywiście zasługuje na miejsce w gronie największych gitarzystów świata?

Sam koncert nie pozostawił jednak wątpliwości, że Lady Pank wciąż potrafi porwać tłumy. W opolskim amfiteatrze wybrzmiało aż 17 utworów, a publiczność śpiewała razem z zespołem takie hity jak "Kryzysowa narzeczona", "Mniej niż zero", "Zostawcie Titanica" czy "Zawsze tam, gdzie Ty". - Tych tekstów, tych melodii już nigdy nikt nie wygumkuje - podkreślił ze sceny Stelmach.

Nie zabrakło również wzruszeń. Podczas koncertu wybrzmiały podziękowania dla Andrzeja Mogielnickiego, współzałożyciela zespołu i autora wielu kultowych tekstów Lady Pank.

W pewnym momencie głos zabrał także sam Jan Borysewicz. Muzyk z rozbrajającą szczerością nawiązał do burzliwej historii grupy.

- Chciałbym powiedzieć jeszcze bardzo ważną rzecz, żebyście nam państwo wybaczyli. W ciągu tych 45 lat byliśmy trochę niegrzecznymi chłopcami, ale bosą nóżką nie da się przejść przez rock'n'rolla

- wyznał.

To jednak nie koniec emocji dla fanów. Jeszcze w tym roku na Netfliksie zadebiutuje film "Mniej obcy", inspirowany życiem Jana Borysewicza. Produkcja pokaże nie tylko drogę na szczyt lidera Lady Pank, ale także cenę, jaką przyszło mu zapłacić za życie podporządkowane muzyce, buntowi i rock'n'rollowej wolności.